Samenwonen en gezinsuitbreiding

Het uur van de waarheid is bijna aangebroken, zaterdag is de feitelijke verhuizing naar mijn nieuwe adres. Of beter gezegd dan ga ik samenwonen met de liefde van mijn leven, na enkele maanden weten we het al zeker we willen niet meer zonder elkaar. Toen we een maand geleden de beslissing namen was het rozengeur en maneschijn, nu is het gewoon hard werken want het blijft toch een verhuizing en een heel leven aan spullen moeten mee. Gelukkig zijn er lieve vrienden die zaterdag komen helpen met slepen, maar het inpakken heb ik bijna geheel alleen gedaan. Zakken met spullen die niet meer worden gebruikt gaan op verschillende manieren de deur uit. Met een bulk aan stoffen heb ik collega-naaisters blij gemaakt, oude kleding gaat in de daarvoor bestemde bak, bruikbare spullen gaan naar de kringloop en andere spullen zijn verkocht.

Lichamelijk heeft het inmiddels wel zijn tol geeist, slapen doe ik spaarzaam (niet vrijwillig, na enkele uren valt me gewoon in van ik moet dat ook nog doen en dan heb ik geen rust meer om te slapen) en steeds harder slaat de vermoeidheid in. Gelukkig is het nog vol te houden omdat de eindstreep in zicht is, vrijdag de bus halen en zaterdag komen ze helpen en hoef ik alleen nog maar de bus te rijden.

En morgen ben ik ook nog jarig, jippie!!! Ik word 28 en mijn kadootje is een gezinsuitbreiding, namelijk een ontzettend lief katertje genaamd Mikey. Hij is zo ontzetten schattig, maar beoordeel dat maar zelf met de onderstaande foto. En als alles loopt zoals gepland kunnen we hem de eerste week van oktober ophalen. Ik hou jullie up to date met de ontwikkelingen wat betreft samenwonen en Mikey.

XOXO Brigitte

Changes

In het leven gaan we altijd door veranderingen heen, sommige klein en anderen groot. Sommige tradities houden we in ere en andere laten we gaan en vervangen we door nieuwe tradities. Een van de tradities binnen mijn (nieuwe) familie is schrijven. Opa heeft meerdere gedichtenbundels gemaakt en boeken geschreven over Meerssen. Kevin en ik willen dat in ere houden en schrijven allebei onze eigen blog, al gaat mijn blog soms over de dingen die ik heb gemaakt en een andere keer over veranderingen in het leven.

Dit jaar is ons ook wel duidelijk geworden hoe snel dingen voorbij kunnen zijn, we hebben dit jaar al van heel wat mensen afscheid moeten nemen. Tante Trees hebben we afgelopen donderdag nog gecremeerd, nadat ze aan de gevolgen van de verschrikkelijke ziekte genaamd kanker is bezweken op 61-jarige leeftijd. Veel overleden mensen dus, maar niet iedereen die is verdwenen uit ons leven is gestorven. Vriendschappen zijn beëindigd, ruzies zijn ontstaan en hebben breuken opgeleverd. Niks blijft hetzelfde.

Kef en ik zijn straks bij ons samenwonen in september 4,5 maand samen, maar toch hebben we vertrouwen erin dat we de juiste keuze maken met samen te gaan wonen. Iedere week dat we in het weekend bij elkaar waren werd het afscheid zwaarder. Soms zat ik met tranen in de trein wetende dat ik weer enkele dagen moest wachten voordat ik hem weer zou zien. We belden, smsten en msnden wel elke dag, maar dat is toch niet hetzelfde. En ja, het samenwonen is het leukste verjaardagscadeautje wat ik ooit heb gekregen.

Verder zal ook mijn lijf weer moeten geloven aan verandering, want ja ben al meer dan 80 kilo kwijt en het vel begint te hangen aan alle kanten. Door problemen met mijn rug (ontzettend veel pijn) heeft mijn chirurg besloten mij door te verwijzen naar de plastisch chirurg voor een buikwandcorrectie. Dus mijn buik gaat verdwijnen, al weet ik nog niet wanneer. Ik zal jullie tijdens de hele reis op de hoogte houden en updates geven als die binnenkomen.

XOXO Brigitte

Het laatste nieuws

Maastricht en Meerssen Nadat de laatste weken al veel geruchten gingen over het eventueel samenwonen van Kevin en Brigitte heeft onze reporter uit zeer betrouwbare bron vernomen dat de geruchten op waarheid berusten.

In het weekend na de 28ste verjaardag van Brigitte zal het stel zijn intrek nemen aan de Markt in Meerssen. In de voorbijgaande jaren was dit de woning van Kevin. In de toekomst zal het dus bekend staan als de woning van Kevin en Brigitte.

Het stel geeft in een korte verklaring aan niet meer zonder elkaar te kunnen en daarom besloten om de plannen om samen te gaan wonen definitief vast te leggen. De eerste stappen zijn al genomen om een soepele verhuizing te kunnen bewerkstelligen. Eventuele vrijwilligers voor de verhuisdag zijn wel nog welkom!!

Verdere vragen kunnen aan het gelukkige stel gevraagd worden!!

XOXO Brigitte

Verjaardagen

Vorige week zondag werd mijn mama Carla (ook wel schoonmoeder genoemd) 57. Voor haar heb ik 2 handdoeken gemaakt. Een met een simpele kattenkop en haar eigen naam en een tweede met een rode kat die op haar Toyke lijkt. Mam was ontzettend blij met dit cadeautje. Voor Maarten (een vriend van mijn en Kevin) heb ik een blauwe handdoek geborduurd met een vissende kikker erop omdat Maarten van vissen houd en nu ook bezig is met het bouwen van een website over hengelsport, zie: www.hengeleninlimburg.nl

Maar ook dit weekend zouden we 2 verjaardagen moeten hebben. Ten eerste zou papa op 31 juli 61 jaar oud worden (31-07-1950 - 14-08-2002), ik mis hem nog elke dag. Maar ook opa Sjeng zou op dezelfde dag 88 jaar zijn geworden (1923-2011), we missen je nog elke dag opa.

In het leven horen verjaardagen en verlies erbij, maar ondanks dat we onze lieve papa en opa moeten missen zullen we hun verjaardag wel gewoon vieren. Even stilstaan bij de mooie herinneringen en hetgeen wat ze in hun leven voor ons hebben betekent. Papa was een aardige lieve man, die dagelijks worstelde met wie hij was maar toch had hij veel liefde te geven. Na het wegvallen van oma, zijn grote steun en toeverlaat was voor hem de strijdlust ook op want een half jaar later waren oma en papa weer samen. Opa heb ik zelf persoonlijk helaas nooit mogen leren kennen, Kevin en ik waren nog maar heel kort samen toen opa kwam te overlijden. Maar uit de verhalen die ik heb gehoord was het een geweldige man die met veel passie voor zijn familie en zijn Meerssen zorgde.

Papa en opa, jullie zijn misschien niet meer in het zicht maar leven voor altijd door in ons hart. We houden van jullie en zullen altijd aan jullie blijven denken.

XOXO Brigitte

Liefde en vriendschap

Sinds ruim 2 maanden ben ik nu samen met mijn geweldige mannetje Kevin en sinds afgelopen weekend dragen we beide vriendschapsringen aan onze rechterhand. Na opmerkingen over het feit dat we ze rechts dragen (zijn jullie getrouwd?) hebben we het eens op hyves gezet voor de grap. Binnen een half uur hebben we meerdere reacties van vrienden gehad, de meesten heel erg positief. En hoe graag we het nu al zouden willen doen, we hebben samen besloten dat het nog te vroeg is om te trouwen. Wel hebben we al plannen om samen te gaan wonen in Meerssen en van daar gaan we verder.

Kevin is mijn beste vriend, we bespreken alles samen en hebben geen geheimen voor elkaar. Al zullen er nog best veel dingen zijn die we nog niet besproken hebben. Maar sinds ik gelukkig ben met Kevin zijn er ook mensen van wie ik dacht dat ze vrienden waren mij aan het afkraken. Ik denk dat het jaloersiteit is dat ik gelukkig ben. Het was voor die mensen makkelijk mijn vrienden te zijn toen het slecht met me ging, dan konden zij zich beter voelen over zichzelf. Nu ik gelukkig ben wijs ik ze ermee op de problemen in hun relatie en hun leven, maar heb ik ook gewoon minder tijd voor ze.

En toch gun ik ze het plezier niet dat ik me hierdoor slecht ga voelen of slecht over de wereld ga denken. Soms open je je hart voor de verkeerde mensen, dat kan gebeuren maar van iedere ervaring in het leven leer je iets. Van goede en van slechte vriendschappen, relaties en ervaringen. Van oude relaties heb ik geleerd wat ik wel en niet wil in een relatie, daardoor kon ik het type omschrijven waar ik wel een relatie mee wilde. Mijn droomman omschreef ik als iemand die mijn beste vriend is met een goed gevoel voor humor, iemand die liefdevol en begripvol is en bij voorkeur langer als mij. En al die kwaliteiten heb ik in Kevin gevonden.

Maar ook van de vriendschappen die ten einde lopen leer je heel veel, soms ben je gewoon uit elkaar gegroeid of ging je naar een andere school of studie. Soms eindigen vriendschappen in een heftige ruzie en soms is het het ook niet meer waard om iets te redden. Voor de laatste vriendschap die verloren is gegaan heb ik enkele maanden geleden nog keihard gevochten, maar het komt duidelijk alleen van mijn kant dus laat ik het nu gaan. Als zij me niet kan waarderen of nog beter gezegd het niet kan hebben dat ik gelukkig ben dan ben ik misschien beter af zonder die vriendschap. Als iemand zich aangesproken voelt in dit verhaal, weet dan dat ik toch wel van je blijf houden maar ik laat me niet kapot maken door je. Ik wens je de toekomst die ik nu ook tegenmoet ga en mocht het ooit echt nodig zijn dan weet je me te vinden.

XOXO Brigitte

40 days of love

Vandaag ben ik inmiddels alweer 40 dagen samen met mijn mannetje Kef. We hadden een turbulent begin ivm de dood van opa Sjeng, maar samen zijn we erdoorheen gekomen. En dat is ook hetgeen waar we voor staan, samen sterk en samen kunnen we alles aan.

Door Kef heb ik rust gevonden in mijn leven en heb ik het vertrouwen terug dat ik alles aankan, ik sta er niet meer alleen voor. We hebben elkaar, ik denk dat de foto meer dan genoeg zegt.

Inmiddels ben ik ook weer lekker aan het hobbyen, ik zal binnenkort nieuwe nailart laten zien. Ik heb nog een aantal plannen voor kledingstukken die ik wil maken. Ik ben echt weer aan het genieten van alles.

XOXO Brigitte

Eindelijk weer eens genaaid...

Na meer als een jaar (de caranavalskleding niet meegeteld) heb ik weer eens iets voor mezelf gemaakt en echt weer lol in het naaien gehad. Ik zal het door mijn constante daling van mijn gewicht maar enkele maanden kunnen dragen, maar ik heb er weer lol in en dat is wat telt. Het is jurkje 133 uit de Burda 5/2011 in maatje 50. Dus niet eens de grootste maat maar een kleiner, ik vind het vreemd om voor mezelf zo'n kleine kleding te naaien. Voorheen moest ik de grootste patronen nog vergroten om er iets voor mezelf van te kunnen maken. Maar ja dat heet 80kg afvallen in een jaar tijd, is ff wennen maar ik ben gezonder en vrolijker erdoor geworden.

Ik heb een dunnere grijze tricot gebruikt voor het jurkje, in de burda word een lichte soepelvallende stof aangeraden, zij gebruikten Crepe de Chine. Ik vind voor de zomer een tricot lekkerder zitten en deze is ook soepel zonder flubbertricot te zijn. Ik heb hem ooit geloof ik bij Tanja op de markt gekocht. Ik heb hem verder versierd met een afbeelding van Ed Hardy omdat ik dat gewoon leuk vind. Verder heb ik op het inzetstukje enkele goldtrim red hotfixsteentjes gezet. De strikbandjes van stof op de schouder heb ik vervangen door satijnbandjes omdat ik dat een leuk afstekend effect vond geven en het scheelde heel wat werk in bandjes stikken en knippen.

De zomen en de halsrand zijn met een rolzoom afgewerkt, gewoon met een grijze draad. Er zit een beetje in golvend effect in maar dat heb ik niet express gedaan maar toen het gebeurde vond ik het wel leuk uitzien en heb ik dus niks meer gedaan om dat ''foutje'' te herstellen. Verder heb ik het rokgedeelte ingekort omdat die bij mij over de knie viel en dat vind ik niet zo mooi staan bij mij dus heb hem ingekort tot boven de knie. In het weekend maak ik wel enkele foto's waarbij ik hem aan heb en die zal ik dan na het weekend online zetten.