Sierraden met een betekenis

Mijn bronzen enkelbandje. Eigenlijk een heel simpel sierraad en de meesten zeggen gewoon het is een leuk ding maar voor mij betekent het meer. De blauwe hartjes staan voor mij en mijn 2 beste vriendinnen. De witte sterretjes staan voor 3 belangrijke mannen in mijn leven (hoop er dus ooit nog een vierde aan toe te voegen) en het kruis staat voor mijn geloof. Niet alleen mijn katholieke geloof, maar ook mijn geloof in vriendschap en onvoorwaardelijke liefde.

Mijn flying charm armbandje (die overigens nog niet compleet is) met 8 flying charms. Bij iedere hanger hoort iets wat belangrijk voor me is. Vlnr:

Sneeuwpopje: mijn beste vriend

Sterretje: mijn oudste broer, moge hij na 12 jaar nog steeds in vrede rusten

Maantje: mijn dromen, dat ze uit mogen komen

Pink ribbon: voor mamma die borstkanker overleefde

Vlindertje: de jongste zoon van mijn beste vrienden

Hartje: mijn hartsvriendin

Balletschoenen: de prima ballerina in mij, vroeger deed ik aan ballet en dan voelde ik me altijd goed

Schelp: voor de middelste zoon van mijn beste vrienden

Voor andere belangrijke mensen en dingen in mijn leven moet ik nog de juiste charms vinden. Maar dat betekent niet dat ze minder belangrijk voor me zijn.

Mijn decenarios armbanden, een soort armband geinspireerd op de rozenkrans. Ik heb de deluxe (dat betekent met de pareltjes en de kruisjes met steentjes) omdat ik ze mooier vond. Iedere kleur heeft volgens de site waar ik ze heb gekocht zijn eigen betekenis en ik vind dat een mooi idee. (En natuurlijk zijn het leuke armbandjes) De betekenis van de kleuren:
Wit = vriendschap
Turquoise = gezondheid
Geel = energie
Rood = liefde
Roze = troost
Donkerbruin = concentratie
Oranje = succes
Groen = Gezondheid
Donkerblauw = (zelf)vertrouwen
Paars = innerlijke kracht
Lavendel = vrolijkheid
Zwart = evenwicht

 

XOXO Brigitte

Nieuwe cursus gestart

Om mezelf bezig te houden heb ik een nieuwe cursus besteld bij studieplan, ik doe nu een cursus visagie. Het geeft me iets te doen en ik heb er ook een enorme interesse in. Op de foto zie je mijn avond make-up van toen ik afgelopen vrijdag naar een coverband van Alice in chains in woetsjtok ben gegaan. Het is eigenlijk een basismake-up met wat donkerdere ogen. Ik wilde het simpel houden dus koos is voor een paarse smokey-eye met glitter oogeschaduw van Essence en miss sporty.

Nu kan iedereen ook direct mijn nieuwe kapsel zien wat ik enkele weken geleden heb aangemeten, ik hoop dat iedereen het leuk vind en anders pech gehad. De meeste reacties waren positief op dit kapsel, ik kreeg reacties van dat ik er frisser en volwassener uitzag tot wat dirty uitspraken van mannen. Tot nu toe ben ik slechts een persoon tegengekomen die het niks vind, maar daar zit ik niet mee. Ik vind het wel jammer want ik had gehoopt dat hij het ook leuk zou vinden, maar ja een mens kan niet alles hebben.

XOXO Brigitte

Rare week geweest

Afgelopen week was lang voor mijn gevoel, er is veel gebeurd en nog veel te doen. Op 5 april ben ik emotioneel gezien helemaal ingestort en dacht het allemaal niet meer aan te kunnen. Ik was nog maar een zielig hoopje mens en niks meer. Een gigantische ruzie met mijn beste vrienden was de aanleiding voor mijn instorting maar niet de reden, ze hebben altijd voor me klaar gestaan terwijl ik hun ook best pijn heb gedaan.

Nu, een week na de ruzie, mis ik mijn beste vrienden enorm en realiseer ik me hoe fout ik was. Hoe fout we alledrie waren, want waar ruzie is komt het immers van meer kanten. Ik heb spijt van dingen die ik heb gedaan, maar het is te laat om ze nog terug te draaien. Ik kan alleen proberen de schade te herstellen en ik hoop echt dat ik mijn beste vrienden uiteindelijk terug krijg, want ze waren niet voor niks mijn beste vrienden. M en D, nogmaals het spijt me en ik hoop dat we in de toekomst weer vrienden kunnen zijn!!!

In de afgelopen week heb ik ook mijn uiterlijk weer eens gewijzigd, ik heb de schaar in mijn haar gezet en heb nu weer een redelijk kort koppie. En ik heb mijn eerste piercing laten zetten, een traguspiercing. Ik ben ontzettend goed geholpen bij body-pleasures aan de Brusselsestraat in Maastricht. Ik ben zelfs aan het denken om terug te gaan en nog een piercing te nemen, want ik heb de smaak nu wel te pakken. Ik wil namelijk ook nog een front-helix en ik denk dat ik die straks ga laten zetten.

MDMCD, ik hou van jullie en ik mis jullie heel erg!!!!!!!! En D zoals ik al eerder heb gezegd BFF 4 life!!!

Weer een metamorfose

Na lang twijfelen toch maar weer eens een knoop doorgehakt voor mezelf. Ik moet ook beter voor mezelf zorgen, dus ik heb de schaar in mijn haar gezet. Ik loop nu met een schouderlange scheve bob en ik vind het best leuk, al is het wel weer even wennen omdat ik weer zoveel jaren lang haar heb gehad. Echte meningen van vrienden heb ik er ook niet over gehoord, maar ja heb het vanmorgen ook pas mooi recht laten knippen. Ik had namelijk zo genoeg van mijn staart dat ik hem er in eerste instantie zelf heb afgeknipt, ik dacht dan kan gelijk geen kapper meer zeuren over het feit dat ze het niet af willen knippen.

Verder liep ik ook al een tijdje rond met de gedachte van een piercing te nemen, dus dat heb ik ook maar direct gedaan. Ik heb nu dus een tragus piercing met een mooi paars steentje. De piercer zei al direct dat ik een van de gevoeligste piercings heb uitgekozen voor een eerste. Maar ik vond het niet echt pijn doen, al vind ik het wel lastig om eraf te blijven zoals me gezegd is geworden. Ik heb papieren meegekregen over hoe ik het allemaal moet verzorgen en over een aantal weken moet ik terug om het staafje nog in te laten korten.

Ik zal binnenkort ff nieuwe foto's maken van mijn nieuwe look, zodat ook iedereen weet wat ik bedoel en hoe ik er nu uitzie. Maar hoe dan ook, het meisje van een jaar geleden was ik al lang niet meer. De teller staat nu op -73kg, dus nog ff te gaan en dan kan ik mezelf nog eens een slanke den gaan noemen. Hahahahahahahaha.

Daantje, Marco, Colin, Deacon, Stephanie, Sharon en alle anderen, ik mis jullie en het spijt me voor het gedrag van de laatste maanden. De meesten van jullie weten wat er aan de hand was en ik hoop dat de medicatie snel weer aanslaat dan hoef ik jullie ook niet meer te missen.

XOXO Brigitte

The truth is a bitch

Iedereen zegt altijd de waarheid te willen horen, maar op het moment dat het verteld word dan is niemand er blij mee. Ik heb alles toegegeven, mijn ziel bloot gelegd en ik ben de enige die gestraft word. Ik ben de enige die alleen is achtergebleven, de rest krijgt een kans voor liegen en ik niet voor eerlijkheid.

Kan iemand me uitleggen waarom ik de bitch ben en verstoten word voor het vertellen van de waarheid? En degene die liegt wel een kans krijgt?

Cleaning out my closet

Vandaag maar een spontaan besloten mijn kast eens op te ruimen, te grote kleding nu eindelijk eens wegdoen. Bovenstaande foto is gemaakt eind 2009/ begin 2010 en als ik het vergelijk met nu is het echt een wereld van verschil. Het shirt op de foto is een van de shirts die ik weg doe, het floddert nu om me heen en geeft me geen figuur meer (plus de halslijn hangt wel erg laag). Ik heb ook mijn oude broeken gepast en dat was confronterender dan ik dacht. Broeken die ik nauwelijks dicht kreeg een jaar geleden en waar ik echt de stretch in de stof nodig had flodderen nu om me heen en blijven zelfs niet eens meer omhoog zitten. Dus allemaal in een zak gedaan en dan maar hopen dat het goede doel iets kan met die grote maten want gewoon weggooien vind ik ook zonde want de broeken zitten nog goed in elkaar.

Deze foto is van enkele weken geleden en je ziet gewoon het vershil, slechts 9 maanden na mijn maagverkleining. Mijn gezicht is smaller, heb een stuk minder onderkin maar het belangrijkste: ik ben weer gelukkig. Oké, ik heb nog wel mijn tegenslagen (zie voorgaand bericht) maar ik kan mezelf weer zijn dankzij het feit dat ik lekker in mijn vel zit en vrienden heb die me overal door steunen. Op de foto sta ik met mijn harstvriendin, met haar kan ik alles delen dus waarom zou ik nog ongelukkig moeten zijn?

XOXO Brigitte

Carnaval met een naar bijsmaakje

Voor velen begint de carnaval al op de vrijdag, dit jaar dus op 4 maart. Voor mij was toen de carnaval al een beetje behoorlijk verpest en dat allemaal dankzij taxi frenske. Ik kwam net uit de sportschool en had met mijn moeder afgesproken in het ziekenhuis omdat ze op controle moest, ik ben alleen nooit aangekomen. Vlakbij het ziekenhuis (MECC forum) kreeg ik geen voorrang van een afslaande taxi en was ik dus weer een scooterongeluk rijker. Tweede binnen een jaar tijd en ik krijg veel opmerkingen over hoe het mijn schuld was, maar ik ga steeds eroverheen en er is niks wat ik anders had kunnen doen om het te voorkomen.

We reden in dezelfde richting, maar het fiets/brompad loopt nog een stukje rechtdoor voordat je links af kunt slaan en de taxi kon dus al op de busbaan linksaf slaan waar ik nog rechtdoor moest. Bij het naderen van de kruising minderde ik vaart en keek ik naar de taxi, geen knipperlicht maar ergens merkte ik dat ze toch af wou slaan. Ze keek naar me, dus ik nam aan dat ze me gezien had en me dus mijn voorrang zou geven, dus niet!!! Ik dacht: ,, Oh nee, niet nog een keer." en hoorde de klap, dan ben ik een stukje kwijt totdat ik aan de andere kant van de weg op het asfalt met mijn gezicht naar beneden lig. Ik lag zeker 7 meter van mijn scooter af en durfde niet op te staan omdat ik verschrikkelijke pijn in mijn rug had.

Politie en ambulance arriveerden en er werden verklaringen genoteerd en ik werd gecontroleerd door de ambulance, ik kon gaan maar moest wel rekening houden met flinke spierpijn. In de taxi vulden we het aanrijdingsformulier in en toen kwam de opmerking waarover ik later helemaal over de rooie ben gegaan. De chauffeuse zei:,, Gelukkig is de wagen niet ernstig beschadigd, want niks is erger voor een taxibedrijf dan vlak voor de carnaval een wagen te moeten missen." Nadien kan ik alleen maar denken, ik ben gewond (en ga tot op de dag van vandaag nog steeds door een helse pijn) en mijn scooter is wel volledig beschadigd door jouw schuld. Mijn carnaval is verpest door jouw schuld! Ik heb dan wel geprobeerd om carnaval te vieren maar het ging met moeite door die helse pijn. Ik slik de ene pijnstiller na de andere en het lijkt gewoon geen verschil te maken, vanmiddag ga ik naar de dokter hopelijk is het niet wat ik denk. (zenuwbeschadiging door verergeing van mijn carpal tunnel door de klap).

Dit lieve schattige mannetje (samen met zijn broertje en ouders) hebben me erdoorheen gesleept en gezorgd dat ik ondanks de pijn toch lol heb gehad en toch even gelukkig was met de carnaval. Ik heb geen spijt gehad van het weg gaan met de carnaval, al heb ik de tweede dag als een klein kind zitten huilen van de pijn.

XOXO Brigitte