Henna en nailart

Sinds kort heb ik weer een kleine nieuwe hobby erbij, spelen met henna en het maken van henna-tatoeages. Tot nu toe heb ik het alleen op mezelf uitgeprobeerd, maar ik vind het best leuk en het is een leuke accesoire bij een outfit. Ik ben begonnen met het bestellen van een starterspakket voor henna-tatoeages bij Acient Gaia. Hierin zitten enkele stencils, henna-pasta en henna olie en een kleine instructie. De eerste 2 had ik op mijn pols gezet maar die leken heel erg snel te vervagen, de laatste heb ik nu op mijn voet staan en die lijkt minder snel te vervagen. Op bovenstaande foto heb ik net de henna aangebracht en de tekeningen afgeplakt met witte tape zodat ik de henna gedurende de nacht kon laten intrekken in de huid. Henna moet minimaal 1,5 uur intrekken maar hoe langer je het laat zitten hoe dieper de kleur van de henna.

In de ochtend was dit dus het resultaat van mijn henna-tattoo. In het midden staat een logo dat staat voor vriendschap en eromheen zitten 3 bloemetjes en in het midden een hart. Zo heb ik mijn beste vrienden altijd bij me en dat is een geruststellend idee als je beangstigende dingen gaat doen

Natuurlijk heb ik ook weer eens een nieuwe nailart gelegd. Ik heb eerst met acryl een witte glitter french gelegd en daarna met roze, paarse en zilveren glitterlak de art aangebracht. Op mijn ringvingers en duimen heb ik hetzelfde vriendschapslogo staan als dat ik op mijn voet heb gezet met de henna tatoeage. Verder is de nailart eigenlijk heel simpel en bestaat uit enkele streepjes.

Zoals velen inmiddels weten ben ik veel dingen in mijn leven aan het veranderen, het opknappen van mijn flat hoort hier ook bij en als eerste is de wc aan de beurt. Ik wil hem gaan verven en dan bewerken met een engeltjesthema, ik maak zelf een schilderij om op te hangen met hotfixstenen en ik ga verven (als dat maar goed gaat) en ik heb nog een sjabloon met engeltjes liggen die ik wil gebruiken voor enkele details op de zijmuren. Als ik het af heb dan zal ik toch echt mijn beste vriend weer aan moeten kijken om me nog een plankje op te hangen, want kwa klussen heb ik 2 linkerhanden. Ik ben beter met stof. Zodra dit project af is zal ik jullie hier foto's tonen.

XOXO Brigitte

Nieuwjaarswensen

Het is alweer 1 januari 2011, de dag dat iedereen weer de nieuwjaarswensen uitspreekt. Ik wens dus ook iedereen een gelukkig en gezond 2011 toe, het mijne is goed begonnen bij mijn beste vrienden.

Maar tussen alle nieuwjaarswensen door hebben ook veel mensen me gezegd dat ik veranderd ben, meesten zeggen dat ik positief veranderd ben anderen zeggen negatief. En ik geef het toe, ik ben ook veranderd niet alleen in mijn uiterlijk maar ook in mijn innerlijk. Uiterlijk is natuurlijk duidelijk, ruim 60 kg lichter als dat ik het jaar ben begonnen heb ik het afgesloten. Verder heb ik een nieuwe haarkleur en draag ik vaker make-up Maar ook innerlijk ben ik veranderd, ik heb meer zelfvertrouwen en laat mensen niet meer over me heen lopen en niet iedereen kan daartegen. Maar uiteindelijk zijn de mensen die dat vinden de mensen die niet meer over me heen kunnen lopen. Ik heb een paar mooie vragen gehad en ik heb besloten ze hier te beantwoorden.

1. Wat is het leukste wat je in 2010 is gebeurd?

Het leukste van 2010 is dat ik mijn beste vriend terug heb gekregen en in dat proces ook nog een beste vriendin erbij heb gekregen. Marco en Daantje zijn heel belangrijk voor me geweest het afgelopen jaar, zonder hun had ik de moed in het ziekenhuis waarschijnlijk opgegeven. Toen ik ze nodig had stonden ze voor me klaar, in het ziekenhuis maar ook met het ongeluk in de zomer. Daarom heb ik na 12 uur Daantje ook een hele dikke knuffel gegeven omdat ik niet wist hoe anders ik haar moest bedanken voor zo'n geweldige vriendin te zijn. Ze kent me pas sinds het voorjaar, maar snapt me gewoon.

2. Het ergste wat in 2010 gebeurd is?

Bijna sterven. Wakker worden op de intensive care heeft een diepe indruk op me achtergelaten en het is ook een ervaring die ik hoop nooit meer mee te maken. Natuurlijk treur ik ook om de mensen die zijn gestorven in 2010. Bethul die na een avond bij haar verloofde nooit meer thuis is gekomen. Opa Jo die te horen kreeg dat hij kanker had en al na 5 weken de strijd moest opgeven. Heel veel mensen hadden verwacht dat ik het einde van mijn relatie zou zeggen, maar laat dat nu iets zijn wat heel goed voor me is geweest. Ik ben weer vrij en kan genieten van het leven.

3. De belangrijkste persoon in je leven van 2010?

Zonder twijfel Marco, mijn beste vriend. Ik weet dat ik hem vaak pest dat hij een wijsneus is en dat hij best irritant vol kan houden aan bepaalde dingen, maar soms is het juist net die push die je nodig hebt om dingen te veranderen. Door hem had ik het lef mijn slechte relatie te beeindigen, door hem heb ik voor het eerst in mijn leven mijn haar geverfd, door hem heb ik geleerd dat als ik mezelf ben ik de moeite waard ben. Door hem heb ik mezelf terug gevonden en weer geleerd een man volledig te vertrouwen, want immers geheimen hebben we niet voor elkaar. En wat ook heel geweldig is, door hem heb ik mijn beste vriendin leren kennen. Soms begrijpen we elkaar zonder ook maar een woord te wisselen.

Dit vond ik de 3 leukste vragen en ook vragen die er best toe doen. 2011 word een geweldig jaar, een verse start in mijn leven en misschien ook wel de liefde. Mensen komen en gaan in je leven, maar sommigen die blijven voor altijd en juist die moet je waarderen voor alle liefde en vriendschap die ze je geven. Dus Marco, Daantje, Stéphanie, Marc, Tamara, Danny, Carina en alle anderen ik waardeer jullie vriendschap en hou veel van jullie en jullie kids.

XOXO Brigitte

Fijne feestdagen allemaal

Ik wil iedereen fijne kerstdagen en een veilig uiteinde en gelukkig 2011 toewensen. Ik doe het even op deze manier omdat ik geen tijd heb gehad om kerstkaarten te sturen dit jaar.

Kerstavond met mijn beste vrienden was geweldig, het leek veel te snel voorbij te gaan voordat we het wisten was de taxi er al en was het tijd om naar huis te gaan. Marco en Daantje hebben heerlijk gekookt, ik vond zelfs de wijn lekker (ben normaal geen wijndrinker) en iedereen was gelukkig blij met hun kadootjes.

XOXO Brigitte

Vriendschappen

In de loop de jaren veranderen vriendschappen, sommigen gaan verloren en andere worden alleen maar hechter. Nu zo vlak voor de kerst ben ik me aan het bedenken wat ik mijn vrienden kado zal geven voor de kerst, maar niks lijkt goed genoeg. Want hoe bedank je de vrienden die je hebben bijgestaan in een van de zwaarste tijden van je leven en die je steunen zonder je te veroordelen. Afgelopen jaar heeft me geleerd dat heel veel dingen veranderen, maar sommigen dingen misschien wel nooit.

Het klinkt misschien vreemd maar mijn 3 beste vrienden zijn inmiddels mijn familie geworden, of zoals ik door 2 ervan word genoemd: deel van het meubilair. Daarbij komen ook nog de schatten van kids die ze hebben en waar ik zielsveel om geef.

Marco is mijn beste vriend, hij staat dichter bij me dan ik ooit iemand heb toegelaten in mijn leven. Hij geeft advies als ik met dingen in de knoop zit maar zal me nooit zijn mening opdwingen. Hij heeft me geholpen om een nieuw persoon te worden, hij heeft me geholpen mezelf te worden en daarvoor zal ik hem eeuwig dankbaar zijn. Natuurlijk is hij niet perfect, af en toe kan hij me best irriteren maar ondanks alles hou ik van hem met heel mijn hart. Als ik me slecht voel dan denk ik aan het gezicht wat hij op het ziekenhuis trok na mijn scooterongeluk. Een verpleger kwam binnen en keek hem raar aan en ik zei dat hij mocht blijven want hij was mijn beste vriend, op Marco zijn gezicht verscheen een enorme glimlach die er niet meer echt af te halen was. Later heeft die me gezegd dat het heel veel voor hem betekende dat ik dat zei want zo vaak hoor je dat niet. Dus Marco, je bent mijn beste vriend en ik hoop dat het nooit veranderd.

Daniëlle is mijn beste vriendin, ondanks dat we elkaar pas enkele maanden kennen voelen we elkaar goed aan en kunnen we ontzettend goed praten. Onze karakters komen op veel punten overeen, maar in andere dingen verschillen we weer. Na mijn ongeluk deze zomer belde ik haar op en vertelde heel droog wat er gebeurd was en ze dacht dat ik haar voor de gek hield, maar ondanks dat was ze binnen enkele minuten bij me toen ik per ambulance naar het ziekenhuis werd gebracht. Ik was zo blij om haar te zien en die dag heeft ze me verzorgd en stond ze net als de weken van tevoren weer voor me klaar. Verder delen we inmiddels de creatieve passie van het naaien en maken we lol samen en tja we zijn ook vrouwen onder elkaar dus wel meer dingen worden gedeeld. Daantje, ik hou van je met heel mijn hart en ik hoop je nooit kwijt te raken.

Stéphanie is ook een dierbare vriendin en erg nieuwsgierig van aard, we delen veel dingen en kunnen samen dingen goed analyseren. Al analyseren we sommige dingen gewoon dood. We wonen dan wel een eindje uit elkaar maar we weten dat we voor elkaar klaar staan als dat nodig is. Mijn leukste herinnering van dit jaar is het verhaal wat ze me op het ziekenhuis vertelde over de chirurg na de operatie. Ongelooflijk hoe ze daarmee is omgegaan en hoe goed het me deed dat ze duidelijk veel om me gaf. Stéphanie, ik hou van je en wil je niet kwijt.

En dan hebben we natuurlijk alle schatjes van mijn vrienden: Tessa (van Marc), Angel (van Tamara), Mauritio, Colin en Deacon (van Marco en Daniëlle), Adiva en Dycienna (van Carina) en natuurlijk Darell (van Colinda). Het zijn stuk voor stuk schatten die een plekje in mijn hart hebben en een glimlach van deze kids kan een sombere dag weer heel vrolijk maken. Misschien zie ik ze niet allemaal even vaak maar dat plekje in mijn hart hebben ze verdiend en dat raken ze niet meer kwijt.

Wat ik eigenlijk wil zeggen met dit bericht is dat al mijn vrienden dierbaar voor me zijn en de 3 dierbaarste wilde ik even in het zonnetje zetten. Veel dingen veranderen, maar ik weet zeker dat deze vriendschappen zullen voortduren in het nieuwe jaar en nog veel langer. Goede vrienden zijn zeldzaam, verlies ze niet. En ik kan eerlijk zeggen dat ik de beste vrienden ter wereld heb!!!

Marco, Daan, Stépahnie en de rest, I love you all!!!!

XOXO  Brigitte

Terugblik op het jaar

Inmiddels is het alweer Sinterklaas en de rest van de feestdagen staan alweer voor de deur en meer dan de andere jaren zie ik op tegen de feestdagen. 2010 is voor mij een zeer bewogen jaar geweest en ik ben blij dat ik hem alweer bijna achter me kan laten. In het afgelopen jaar hebben een aantal datums veel voor me betekent en dat zal altijd zo blijven.

29 januari 2010: Het ongelooflijke is gebeurd, het nieuws over een jeugdvriendin bereikte me. Ze is van de weg geraakt toen ze terug naar huis ging met haar auto. Bethul was overleden, ze was 24 en zou in de zomer trouwen. Ondanks dat we al een tijdje geen contact meer hadden had het een enorme invloed op me. Zo sta je midden in het leven en ben je je huwelijk aan het plannen en zo is het afgelopen.

Voorjaar: ik werd ten huwelijk gevraagd en nog steeds heel naief over mijn relatie heb ik ja gezegd en werd mijn huwelijk gepland. We wilden het in juni doen omdat dat de maand was die veel voor ons betekende. Daarin hadden we elkaar leren kennen en zijn we gaan samenwonen dus leek het logisch om ook in die maand te trouwen. Alles was gepland om op 21 juni voor de wet te gaan trouwen, maar in mei gebeurde er dingen in onze relatie waardoor ik besloot er na ruim 8 jaar een punt achter te zetten. Het was over, de liefde die ik ooit voor hem voelde was helemaal geblust.

7 juni 2010: Ik werd dan eindelijk opgenomen in het ziekenhuis om op 8 juni mijn operatie (maagverkleining)te krijgen. Er werd me gezegd dat ik met enkele dagen weer thuis zou zijn, maar uiteindelijk heb ik bijna 7 weken in het AZM doorgebracht. Veel complicaties en een bijna-dood ervaring rijker ben ik er toch sterker uitgekomen dankzij de beste vrienden ter wereld. Als ik hun niet had gehad, dan was ik helemaal gek geworden.

22 juli 2010: ik mocht eindelijk naar huis. Na 7 weken in het ziekenhuis te hebben gelegen genoot ik slechts kort van mijn nieuwe vrijheid. Want een uur na mijn ontslag kreeg ik een scooterongeluk, ik heb dat bestelautootje van heel dichtbij gezien en lag niet lang daarna voor het eerst in mijn leven achterin een ambulance. Het was eng en ik was meer bezig met mijn bijrijdster dan met mijn eigen verwondingen. Achteraf misschien niet zo slim, maar toen dacht ik dat die meid nog een goede vriendin was die er ook zo voor mij zou zijn.

3 augustus 2010: Opa Jo overlijdt na een ziekbed van enkele weken, zonder dat ik de kans heb gekregen om afscheid te kunnen nemen. Ik was te zwak om het stuk naar Brunssum te kunnen reizen om afscheid te nemen. Opa Jo was dan niet mijn opa maar zo zag ik hem wel en ik mis hem nog steeds. Gelukkig heeft opa niet veel pijn hoeven leiden en het afscheid was een feit. Ik ben nog samen met mijn ex naar de begrafenis geweest en nam afscheid van opa en de rest van de familie want ik was eigenlijk een buitenstaander geworden.

27 augustus 2010: een grote verassing zet mijn wereldje op zijn kop. Mijn beste vrienden bewijzen echt mijn beste vrienden te zijn.

En wat is dan het resultaat van 2010? Ik ben 2 dierbare personen kwijtgeraakt samen met ruim 60 kg aan gewicht. Ik ben een relatie armer, maar ik treur er niet om en geniet lekker van het vrijgezelle leventje zoals ik het nu leid, ik wil eerst zelf weer rust in mezelf vinden voordat ik een nieuwe relatie start. Want ik heb sjans genoeg, maar niemand waarvoor ik echt wil gaan. Mijn beste vrienden hebben het dit jaar zwaar met me te verduren gehad met de schrik van de spoedoperaties en mijn ongeluk, maar ze hebben me door dik en dun (grappige woordspeling nu) gesteund en ik zou niet weten wat ik zonder deze 2 geweldige meiden en geweldige vent zou moeten. Daantje, Stéphanie en Marco, bedankt voor alles wat jullie dit jaar voor me hebben betekend zonder jullie had ik het niet gered. Ik hou van jullie, BFF 4-evah...

Ik wens iedereen een fijne Sinterklaasavond toe en voor de rest alvast prettige feestdagen!!!


XOXO Brigitte

Trots op een van mijn beste vriendinnen

Al vaker is me gevraagd geworden om naailes te geven door verschillende meiden, maar veel haken toch al weer af voordat het eerste kledingstuk of werkstuk af is. Maar mijn best vriendin Daniëlle niet en binnen een paar uurtjes zat een heel mooi broekje voor een van de kleintjes in elkaar en ze heeft de smaak te pakken want morgen gaan we hier in Maastricht naar de stoffenmarkt (zijn nog steeds aan het hopen dat die gewoon doorgaat ondanks het weer).

En op de laatste foto laat ze vol trots het resultaat zien. Ik heb haar eigenlijk maar een paar kleine instructies gegeven en voor de rest heeft ze de hele broek uit de knippie zelf gemaakt. Het enige wat ik echt aan de broek heb gedaan is de borduurtjes met de naam en die van Toy Story. Ik ben trots op je meid en hou van je, mogen we nog lekker veel projecten samen ondernemen !!!!!!

Groeten Brigitte

Sancho clubdag 2010

9 Oktober 2010, inmiddels ben ik alweer voor de derde keer op de clubdag van Sancho geweest. Ieder jaar is het weer ontzettend leuk en is het jammer als het weer is afgelopen, enige verschil dit jaar is dat ik met de auto ben gegaan omdat ik nog niet zo sterk ben als dat ik zou willen zijn. Maar de rit viel me mee, ondanks de kleine omleiding omdar een stuk van de A2 was afgesloten.

Zoals ieder jaar werd de clubdag geopend door de voorzitter, voor het tweede jaar dus voor Aline. In de ochtend volgde ik de workshop slip tekenen bij Esther C. Het was een leerzame workshop en hieronder een paar foto's.

En daarna volgde natuurlijk de lunch, ik wil hiervoor de catering bedanken die speciaal voor mij wat crackers heeft meegenomen (tja kan nog steeds geen brood eten) en het bestuur die tegenmoet is gekomen in mijn dieet. In de middag volgde ik de workshop verknasteren van Jo-7, op verzoek van Jo-7 zal ik de foto's waarop zij staat niet uploaden. Mede-forumleden van Sancho kan ik altijd de foto's via de mail sturen mochten ze daar interesse in hebben. De workshop begon al heel grappig toen de overheadprojector ineens geen licht meer gaf. Joke volgde braaf de gebruiksaanwijzing om de lamp te vervangen maar het mocht niet baten, het wel iig wel een grappig begin van de workshop.

En natuurlijk kregen we weer veel leuke dingen en ik heb een aantal op de foto gezet. Een beschrijving komt een andere keer wel want ik ben nu eigenlijk hard aan het leren.

Tot snel, xxx Brigitte