Sancho-tas, radio tas en aangepast shirtje

Dit project lag al een tijdje klaar om afgemaakt te worden. Het is in principe een heel eenvoudige schoudertas om stofjes mee te kunnen verslepen en om te kunnen gaan sporten. Ik noem deze mijn sancho-tas want ik heb hem gemaakt met stofjes die ik van de lapjesruil op de sancho-clubdag de afgelopen jaren heb verzameld. Dus ook dit was weer een project in UWYH-stijl, want zelfs de schouderband had ik al liggen (die heb ik van een oude versleten tas gehaald).

Maar ja, als ik eindelijk dan mijn nieuwe tas heb dan moet ik ook de belofte aan mijn mannetje waarmaken en hem een nieuwe tas maken zodat hij makkelijk zijn lunch mee naar het werk kan nemen. Dus dan maar weer het rugzakje uit een van de sancho workshops opgevist en een leuk lapje gekocht (was 0,50 p/m en ik had geen katoen meer voor een hele tas). In de stijl van toen ik nog op school zat heb ik een aantal badges gemaakt en die erop genaaid. De badge rechtsboven is van sheepradio (www.sheepradio.be), het radioprogramma van 2 goede vrienden van ons. De badge linksboven is mijn logo van Redhead Creations. De badge linksbeneden is het logo van Soundtrack, het programma van mijn vriend en ik heb het logo een tijdje geleden voor hem ontworpen. Rechtsbeneden het kia logo in het blauw als een referentie aan onze auto.

Ik vind het langzaam vervelend worden zo lang blijft het koud en ik had een groot deel van mijn garderobe al ingesteld op warmer en lekkerder weer dus ik moest even een oplossing zoeken. Van een t-shirtje had ik nog stof over en dacht dan maak ik een antonella met 3/4 mouwen zodat ik een shirtje heb dat ik onder de zomertopjes kan dragen en dan heb ik het toch warm. Dus Antonella van FM overgetekend in maatje L (helaas achteraf nog iets te groot want ik wilde hem iets strakker), toen wel de hals aangepast naar een v-hals en de mouwen maar tot 3/4 getekend. Dit paarse truitje is dus het resultaat en ik denk dat ik nog enkele ga maken want hij zit wel lekker en het houd me warm.

Van de week ga ik enkele andere truitjes afmaken, verder ben ik tussendoor ook al met een kerstproject bezig (wil iedereen zelfgemaakte kado's geven dan kan je niet vroeg genoeg beginnen) en ik heb nog een hoopje met verstelwerk liggen. Genoeg te doen dus nog.

XOXO Brigitte

Borduurgekte

 Deze handdoek heb ik gemaakt in opdracht van mama voor een jarige collega genaamd Fien. Het is gewoon een simpele handdoek met blauwe letters (net zoals een van de kleuren in het logo van hun bedrijf)

Vorige week is papa 59 geworden en voor hem heb ik deze handdoek gemaakt. Papa zijn grootste hobby zijn zijn aquaria en zijn discusvissen, dus wat beter dan platte vissen op een blauwe handdoek.

Vorige week ben ik ook gaan zwemmen met mijn beste dinnetje, haar zoon en mijn mannetje en voor iedereen heb ik een handdoek gemaakt. Voor Colinda met twee kleine dolfijntjes, want ze is gek op dolfijntjes. Voor mezelf eentje met een vlinder (vond hem gewoon mooi) en voor mijn schatje eentje met een draaitafel en rustige kleuren. Schatje is namelijk een heel rustig persoontje maar maakt wel iedere week een radioprogramma voor RTMe. En Darell kreeg een vrolijke smiley op zijn handdoek, maar ik maakt voor hem ook een bijpassend rugzakje bij de handdoek.

Het idee van de rugzak komt uit een oude sancho workshop die op de site van sancho te vinden is. Heb hem voor Darell lekker stoer gemaakt met legerprint en een smiley met een zonnebril uit dezelfde reeks waaruit de smiley op zijn handdoek kwam.

Komende week ga ik verder nog wat projectjes afmaken en dan weer nieuwe knippen. Eerst even wat reparaties uitvoeren, mijn sportshirt en broek afmaken en mijn truitje voor onder topjes afmaken, want ik vind het de laatste dagen wat koud om zonder mouwen te lopen.

XOXO Brigitte



Paars vleermuistruitje, mijn feestjurk en Sugar Skully's

Voor mijn beste vriendin Colinda heb ik dit truitje nagemaakt naar een truitje dat ze ooit in Spanje heeft gekocht. Het is een soort vleermuistruitje en het staat haar geweldig. Deze is gemaakt van een paarse tricot die we samen op de markt hadden uitgezocht, er was een beetje weinig stof voor het oorspronkelijke patroon maar met een paar kleine aanpassingen heb ik toch het truitje uit dat metertje stof kunnen halen. Binnenkort maakt ik hier nog een van met een bordeauxkleurige stof die we toen ook hebben gekocht met hetzelfde doel. (de lichtere streep op de foto komt van de zon die tussen de gordijnen doorkwam omdat Mikey met de gordijnen speelde)

 Aanstaande zaterdag hebben we ook weer een familiefeest, we gaan eerst naar de toneelvoorstelling van ons nichtje Inge kijken en dan met zijn allen ergens iets drinken. Omdat het net lente is had ik zin om weer eens een leuk jurkje te maken en in de burda plus herfst/winter 2011 vond ik deze leuke. In de Burda staat chiffon als stof aangeraden maar om het lekker door de zomer te kunnen dragen heb ik hem van tricot gemaakt. In de maattabel viel ik weer eens tussen maatje 48 en 50 in, maar heb besloten om maatje 50 te maken omdat ik die nodig had bij de buste. Daar sluit het jurkje namelijk aan en dat moet dus goed zitten. Zoals ik al zei is die gemaakt van een grijze tricot die ik eens lang geleden op de markt heb gekocht voor een carnavalsoutfit, maar die nu alsnog een leuke bestemming heeft gevonden, weer een puntje voor de UWYH uitdaging 2012.

Op de jurk hoorde ook een riem, die ik op een simpelere manier heb gemaakt dan in de burda staat omschreven. Ik heb gewoon een brede elastiek genomen en daar de tricot omgevouwen en vastgezet met een stikkende zizag. Op de riem heb ik, om in het lentethema te blijven, 3 roosjes gemaakt en verder wat losse AB Crystals verdeeld. Ik vind hem leuk en het geeft de jurk echt iets extra's. Verder moet ik wel nog een broche maken voor op mijn spijkerjasje (het feest is in de avond anders word het me echt te koud) en ik wilde van de grijze sugar skully nog een leuke ketting maken.

In de Cosmopolitan kwam ik laats sugar skully's tegen en ik vond ze ontzettend leuk, maar ja ze waren per stuk iets van €29,95 en dat was me toch iets te duur voor iets wat ik met fimo-klei ook goed zelf kan maken. Dus met wat aanpassingen en in verschillende maten en kleuren 3 stuks gemaakt. En ik blijf ze leuk vinden.

Mijn to-so lijstje is dus aan een kant wat korter geworden, maar er zijn ook een paar dingen bijgekomen, dus mijn nieuwe lijstje is:

• 3/4 trainingsbroeken voor mezelf (1 ligt al geknipt)
• Zoela's voor mezelf ( 1 ligt al geknipt)
• Ligdekentje voor Mikey
• Pootjesveger voor Mikey (ligt al klaar om geborduurd te worden)
• 2 rokreparaties
• 1 pyamareparatie
• 1 hemdreparatie
• Soundtrack shirt voor mijn mannetje (helaas geen passende stof meer hiervoor)

XOXO Brigitte

 

DJ-trui, gitaarshirt en kattenuiltjes, begin van de lijst

 In mijn vorige blog stond een to-do lijstje en die ben ik stap voor stap aan het afwerken en ik moet zeggen ik heb er al een behoorlijke deuk ingezet. Bovenaan stond een fleecetrui voor mijn mannetje en die kun je dus op de foto al zien hangen. Het gebruikte patroon is Föhr van FM en hij is gemaakt van een grijze fleece van Van de Vorst modestoffen. Ik heb hem eigenlijk best simpel gehouden, alleen dan wel een leuke applicatie gemaakt voor mijn mannetje.

Ik heb gekozen voor een DJ-logo omdat mijn mannetje zijn eigen radioprogramma heeft bij RTMe (Soundtrack, iedere vrijdagavond van 19:00 tot 21:00 op 106,8FM of via rtme.nl, meer info kun je vinden op rtmesoundtrack.hyves.nl). Ik heb gewoon de techniek gebruikt die ik op de clubdag van Sas en Willie heb geleerd, alleen omdat het om fleece ging heb ik de randjes niet extra afgestikt. Op deze manier is het een beetje rommelig en dat staat gewoon heel erg leuk.

 En ja, als je eenmaal aan de slag bent is het ook leuk om het andere shirt te maken dat je aan je mannetje hebt beloofd. Vorige week zijn we op de markt geweest en daar vond Kevin deze tricot erg mooi om een shirt van te laten maken. Ik moet bekennen dat ik het niet de meest geweldige kleur vind, maar ja ik ben een rooie en draag nooit rood. Dus opnieuw de Föhr van FM gemaakt en ook weer zonder poespas, maar wel weer met een leuke afbeelding.

De afbeelding had ik ooit gevonden op een zoektocht naar leuke afbeeldingen op Google en toen opgeslagen. Toen ik deze tricot aan het knippen was vond ik het de ideale afbeelding voor dit shirt. Dus dan pakken we de lichtbak en de textielverf maar weer eens uit de kast en even later is dit het resultaat. Heb dekkend zwart gebruikt, maar ervaring leert me dat ik die na een eerste wasbeurt vaak wel nog even moet bijwerken maar dat vind ik geen probleem. Mijn mannetje is iig superblij met zijn nieuwe shirts.

En als derde op mijn lijstje stonden de kattenuiltjes, inmiddels heb ik er vijf gemaakt. Twee voor mijn lieve Mikey (de eerste was binnen 1 minuut al favoriet), verder nog eentje voor Teddy en Toy krijgt als het goed is vandaag zijn nieuwe speeluitlje. Ik heb het patroon gevonden via een link op het forum en ik heb ze met de hand gemaakt, leuk projectje voor 's avonds op de bank. Overigens noem ik deze kattenuiltjes zo omdat ik er wat kattenkruid in het gedaan, misschien maak ik ze ook nog wel eens gewoon van vilt ter decoratie.

En nu is het tijd om verder aan mijn lijstje te werken, al ben ik bang dat de Zoela's voor mezelf even moeten wachten want ik kan mijn patroon sinds de verhuizing niet meer terugvinden dus die moet ik binnenkort maar opnieuw bestellen.

XOXO Brigitte

Bulldog vest

Ik vond mijn paarse vest toch zo heerlijk zitten, lekker ruim en lekker warm. Dus ik besloot Jack 132 uit Burda 11-2011 nog een keertje te maken. Ditmaal van een iets dunnere fleece die ik nog in mijn voorraad had liggen, ooit gekocht bij van de Vorst modestoffen op de markt. De paarse stof van de bulldog is de fleece die ik overhad van de vorige versie en komt dus ook van van de Vorst modestoffen. Ook aan deze versie heb ik enkele aanpassingen gemaakt. Zo heb ik de onderste rand niet van boordstof gemaakt zoals in de burda beschreven staat maar gewoon van dezelfde fleece en ik heb de muts wat kleiner gemaakt want die viel enorm groot bij mijn paarse kattenvariant.

Net niet het hele project was UWYH, ik had namelijk geen lange deelbare ritsen dus die heb ik moeten halen op de markt. Maar het koordje voor de capuchon was uit mijn voorraad (in alle eerlijkheid die had ik moeten kopen voor mijn paarse vest) en zelfs het extra bedeltje dat ik aan de rits heb gehangen komt uit mijn voorraad. Tijdens het naaien viel me in dat ik nog een bulldog bedeltje moest hebben dus daar heb ik een flying charm van gemaakt en deze aan mijn rits gehangen. Ik vind het wel een leuk effect zo.

Ik heb dit lekker vest ruim gemaakt zodat die in het voorjaar ook nog als jas kan dienen, maar het blijft me wel verbazen dat ik maatje 52 ruim kan noemen. Er is een periode geweest dat ik er niet eens inpaste, maar nu pas ik zelfs in maatje 48. Dus mijn volgende project moet ik opnieuw gaan natrekken om het te kunnen maken, want nog niks op voorraad in maatje 48.

Mijn nieuwe to do list:

• Een fleecetrui (Föhr) voor mijn mannetje ( hij heeft grijze fleece uitgezocht en eventueel nog eentje in het bruin uit mijn voorraad)
• Een shirt (Föhr) voor mijn mannetje (hij heeft rode tricot uitgezocht)
• Kattenuiltjes (heb er al een paar gemaakt, leuk handwerkje op de bank)
• 3/4 trainigsbroeken voor in de sportschool en straks in het ziekenhuis (heb verschillende kleuren tricot en leuke afbeeldingen gevonden voor erop)
• Shirts met korte mouwen (nu alleen nog mijn Zoela terugvinden)
• Shirts voor Colinda die ik ga namaken van een Spaans truitje dat ze ooit heeft gekocht
•  Een ligdekentje voor Mikey om lekker zacht op de vensterbank te kunnen liggen
• Sugar skully's (gezien in de cosmo, zo leuk)

Zo, dus nog een hoop te doen, maar het houd me bezig en van de straat. Al staan er komende week ook nog genoeg activiteiten in de planning zoals een trip naar Eindhoven voor de obesitaskliniek en maandag nog bloed prikken om te achterhalen waarom ik vrijdag tot tweemaal toe niet goed ben geworden en daardoor ook een keer hard ben gevallen (blauwe knie en veel pijnlijke spieren). Ik hou jullie op de hoogte!

XOXO Brigitte

Turrrbo power tijdens de caranaval

Ik ben nooit echt een carnavalsvierder geweest, al ben ik gister wel regelmatig even naar de voorzijde van mijn appartement gelopen om de top 111 hier op de markt een beetje te volgen. Maar ja, nadat de muziek vanaf 10 uur 's ochtends was aangegaan was ik ook blij toen het rond 1 uur 's nachts weer stil werd.

Valentijnsdag was trouwens ook nog super geweest. Van mijn lieve mannetje heb ik een forever friends beertje gekregen, die me nu trouw elke ochtend toelacht als ik achter mijn computertje zit en voor hem heb ik dit t-shirtje gemaakt met een me-to-you beertje, Deze hangt op het achterraam van onze auto, eerst hadden we een beertje op de hoedenplank maar die weigerde te blijven zitten en toen vond ik dit shirtje en heb ik er iets leuks mee gemaakt (materialen afkomstig van www.hotfixhobby.com).

Vlak voor de carnaval heb ik een nieuw vest afgemaakt, had er niet meer veel in de juiste maat en deze zit heerlijk. Moet wel bekennen dat ik hem een maatje te groot heb gemaakt omdat ik het lekker vind dat fleece-vesten ruim zitten. Het is jack 132 uit Burda 11/2011 in maatje 52. In de zakken hoort eigenlijk een rits te zitten, maar die had ik vergeten te halen in de juiste kleur dus heb ik het zonder gedaan. Bij het dragen viel me direct op waarom die er waren, de zakken gaan dus best openstaan, maar dat heb ik nu met een drukknoopje op beide zakken opgelost.

Aan de voorzijde heb ik op het linkerpand dit leuke kattenkop borduurtje gezet, klein en simpel maar geeft net dat kleine beetje extra. In het patroon staat die met groene ogen, maar ik heb express goudgeel gebruikt omdat mijn rooie spookie die kleur ogen heeft. De fleece heb ik vorig jaar gekocht bij Van de Vries modestoffen voor €5,- per meter, de rits en het koordje heb ik bij een fourniturenhandel op de markt gekocht die op woensdag tegenover Peter en de dames staat maar heb geen idee hoe die heet. De tricot van de zakken komt uit mijn restjesbak.

Voor een vriendin die in december is bevallen van haar zoontje Carciano heb ik het eerste labeldoekje gemaakt. Gewoon op een restje witte badstof en de achterzijde is van katoenen camouflagestof. Het voetbordurtje komt van 10Embroirdery en is gratis te downloaden. De C staat natuurlijk voor zijn naam. Het onderste labeldoekje heb ik voor zijn zusje gemaakt die nu 1,5 is en luistert naar de naam Dycienna, dit labeldoekje is van lapjes stof gemaakt die ik heb verkregen via de lapjesruil op de Sancho-clubdagen.

En ik was gister zo enthousiast dat ik maar liefst 3 kledingstukken heb geknipt. Waaronder deze top, die inmiddels als helemaal in elkaar zit. Het is Top 9 uit Knipmode mei 2008 die ik heb vergroot tot maatje 50 en die ik heb verlengt. Dit is hetzelfde model als mijn kersttop alleen heb ik nu het onderpand gewoon gerimpeld aangezet en niet met een stolpplooi. Ook heb ik de bovenpanden iets groter gemaakt waardoor de pasvorm bij mijn borsten wat mooier valt. In kader van de uitdaging UWYH 2012 heb ik de lap stof uit mijn stoffenvoorraad gehaald (geloof dat ik hem ooit voor een truitje voor Tessa heb gekocht maar ben er nooit aan toe gekomen). Het is een stofje dat ik ooit op de markt bij Tanja en haar vader heb gekocht, in de aanbieding geloof ik zelfs voor 1 euro per meter.

Verder heb ik gister nog een knoopshirtje geknipt uit een knipmode XL special, die zit wel al in elkaar maar moet nog afgewerkt worden en ik wilde er nog een leuke applicatie op maken. En tijdens het snuffelen in mijn stoffenvoorraad voor een stofje voor het knoopshirtje kwam ik nog een wollige donkerblauwe fleece tegen van wie ik niet eens meer wist dat ik hem gehad. Even gemeten en het bleek genoeg te zijn om nog een jack 132 uit de Burda te kunnen maken, dus die ligt ook al geknipt klaar, alleen de capuchon is wat kleiner geknipt want die viel errug groot. Deze ga ik waarschijnijk met een bulldog applicatie maken, zodat die straks ook als jas kan dienen als het ietsje warmer word.

Voor vandaag ga ik er maar eens een einde aan breien, mijn geknipte creaties zul je snel kunnen bewonderen.

XOXO Brigitte

Jaaroverzicht 2011

2011

Januari :

Het jaar begint voor mij bij vrienden thuis, in de sneeuw word vuurwerk afgestoken en het is zo koud dat de straten gevuld zijn met de smog van het vuurwerk en dat vuurwerk dat hoog in de lucht afgaat bijna niet kan worden gezien. Ik blijf uit de buurt bij het afsteken van het vuurwerk, maar schrik wel van die ene koppige pijl die terug besluit te komen.  Na weken ben ik blij dat eindelijk de sneeuw minder word en er weer een beetje normaal kan worden gereden op de scooter.

Februari:

Samen met mijn beste vriendin bereid ik me voor op de carnaval, want begin maart is het dan zover. Na meer als 10 jaar zal ik weer carnaval gaan vieren. Met veel aandacht maak ik een jas voor Marco, jurken voor mij en Daan (die maken we samen) en ook voor de kleintjes worden wat dingen gefabriceerd. Slecht enkele dagen voor de carnaval zijn we klaar met de kostuums en verheugen ons op leuke dagen.

 Maart:

Helaas, de carnaval gaat aan mij voorbij. Carnavalsvrijdag (4 maart 2011) krijg ik een scooterongeluk vlakbij het ziekenhuis. Een taxichauffeuse geeft me geen voorrang en met een knal lig ik enkele meters verder op de grond en mijn scooter ligt zeker 20 meter van me af. Ik ben bang, mijn rug, heup en knie doen pijn. Het eerste wat ik zeg als iemand me iets vraagt is: ,, ze was aan het bellen!’’ Helemaal in paniek wacht ik op het ambulancepersoneel voordat ik op durf te staan. Trillend van schrik en pijn word ik rechtop geholpen, botbreuken heb ik niet maar wel een zwaar gekneusde rechterarm, een gekneusde rechterheup en later blijkt mijn rechterknie maar net niet gebroken waardoor ik een ernstig spierletsel heb waarvan ik nog een hele tijd zal moeten genezen. In de taxi worden de schadeformulieren ingevuld en krijg ik nog de pijnlijkste opmerking van allemaal: ,, Gelukkig is de taxi niet erger beschadigd, niks is erger voor een taxibedrijf dan een wagen te moeten missen met de carnaval’’

Twee dagen later voel ik de schade van die opmerking, want ik lig krom van de pijn bij vrienden op de bank. Lopen gaat al bijna niet meer en mijn rechterarm doet zon zeer dat zelfs hem optillen teveel is. Ik blijf dus maar oppassen en ga niet mee op stap. Ik baal verschrikkelijk, want ik ben immers total loss net als mijn scooter en die stomme chauffeuse heeft een krasje op de bumper. Tot de dag van vandaag is de claim van de verzekering over dit ongeluk niet afgerond.

Gelukkig is niet de hele maand slecht, want op een chat kom ik in gesprek met een hele lieve jongen uit Meerssen. Hij snapt dat ik een slecht humeur heb door de pijn en we kletsen een hele avond weg op de chat alvorens we onze MSN-adressen uitwisselen. Vele avonden op MSN volgen en we leren elkaar beter kennen, wat is die Kevin toch een lieve jongen! En hij woont ook nog niet eens zo ver, slechts enkele kilometers scheiden ons.

April:

Avond aan avond ben ik met Kevin aan het chatten op MSN en eindelijk maken we een afspraak om elkaar in het echt te zien, we kiezen voor Koninginnedag in Maastricht. Als ik met de bus aankom bij het station zit hij al op me te wachten, mijn hart maakt een sprongetje, wat is ie leuk! Een beetje onhandig stap ik op hem af en we geven elkaar beleefd 3 kusjes. Samen wandelen we richting centrum en de vrijmarkt. Al snel vinden we de vrijmarkt te druk en zoeken een terrasje op waar we gezellig wat drinken. Het is een zomerse dag en om wat af te koelen besluiten we aan de Maas te gaan zitten. Daar kletsen we uren weg en ik besluit de stoute schoenen aan te trekken en hem te zoenen. Hij reageert positief en we gaan inniger zitten en verder kletsen. Toen ik met hem terugliep naar het station vond ik het verschrikkelijk dat er een einde was gekomen aan zo’n leuke dag en wilde ik hem eigenlijk niet laten gaan. Ik ben VERLIEFD!!!!

 Mei:

Op 3 mei gedenk ik met een kaarsje in de Onze Lieve Vrouwekerk mijn broer (1975 – 1999), maar Kevin heeft me ook gezegd dat Mo (de kat van zijn ouders) erg ziek is en Opa Sjeng in het ziekenhuis ligt. Dus ook voor Mo en Opa Sjeng steek ik een kaarsje aan met een gebed dat ik hoop dat het met beide goed komt, maar helaas. Mo overlijd op 5 mei aan nierfalen. Opa word wel op 10 mei nog succesvol geopereerd aan zijn hart, maar op 11 mei word een bloedprop hem fataal. De hele nacht sms ik met Kevin en probeer hem te steunen waar ik kan. Twee dagen later op vrijdag de 13^de maken we onze relatie officieel (al tellen we vanaf 30 april). Een periode van ieder weekend heen en weer reizen begint.

 Maar het is een frisse start, want ruim een jaar na de beëindiging van mijn relatie met Barry heb ik hem hardhandig de deur gewezen zodat ik thuis eindelijk op mijn rust kan komen. Ik heb sindsdien geen contact meer met hem gehad, alleen nog enkele spullen van hem bij zijn moeder afgeleverd, hij is VOLTOOID VERLEDEN TIJD!!!

Juni:

Mijn schatje word 32 en vieren een gezellige verjaardag samen met vrienden. Langzaam begint de vriendschap met mijn beste vrienden scheuren te vertonen door ruzies en hun onbegrip dat ik liever tijd doorbreng met mijn lieffie dan met hun of dat ik geen tijd heb om op te passen.

Juli:

Na de verjaardag van de jongste zoon van mijn beste vriendschap valt de vriendschap definitief uit elkaar, ik ga hier niet te redenen geven want dat vind ik niet respectvol naar hun toe. Zij mogen misschien mij niet altijd het respect getoond hebben, maar ik ga geen mensen door te modder trekken om mezelf beter te voelen. Dat laat ik wel aan anderen over die zich dan wel beter voelen.

22 juli rook ik mijn laatste sigaret, want ik heb Kevin beloofd om 23 juli (bij het familiefeest) te zijn gestopt. Het gaat me makkelijker af dan dat ik had verwacht en inmiddels ben ik alweer meer dan 5 maanden rookvrij. Op het familiefeest heb ik ontzettend veel plezier en leer ik (een deel van) mijn nieuwe familie kennen, veel leuke en aardige maar vooral lieve mensen. Mam komt immers uit een gezin van 5 kinderen en iedereen heeft ook weer kinderen en sommige al kleinkinderen. Ik kan ze moeilijk allemaal gaan voorstellen nu, maar om de familie Gerards samen te vatten: Schatten van mensen en ik ben trots dat ik ze familie mag noemen.

 Augustus:

Al vroeg in de maand (12 augustus) krijgen we het slechte nieuws van het overlijden van Tante Trees te horen. Op 61-jarige leeftijd heeft ze helaas het gevecht met kanker verloren. Voor mij is het heel emotioneel, want net geen 9 jaar eerder (14 augustus 2002) verloor ik mijn vader aan een soortgelijke vorm van kanker. Ik kon me dus goed inleven in haar dochter, maar was zelf te emotioneel om haar echt steun te kunnen bieden. Later in de maand namen Kevin en ik de beslissing om in Meerssen samen te gaan wonen in de woning van Kevin.

September:

Langzaam leef ik toe naar mijn 28^ste verjaardag, want het weekend erna zal ik definitief mijn intrek nemen bij Kevin. Helaas slaat het noodlot de dag na mijn verjaardag toe, ik kom plat te liggen met een verschrikkelijke pijn waarvan de huisarts zegt dat het spierkrampen zijn (later blijkt dit de eerste galaanval te zijn geweest). Ik moet dus het fysieke verhuizen grotendeels aan Kevin en mijn broer Marco overlaten, maar ik ben blij dat ik zulke geweldige kerels heb die wilden helpen. Op 24 september zijn dan eindelijk alle spullen over en op 28 september 2011 word ik ook officieel een inwoner van Meerssen na mijn inschrijving bij de gemeente.

 Oktober:

Jippie, de Sancho-clubdag is er weer, ieder jaar vind ik dit een verschrikkelijke leuk evenement omdat ik dan omgeven ben door mensen die mijn hobby en liefde voor kleding maken delen. We werken met een aantal dames aan de droomwuilt voor Joris en in de ochtend heb ik bij Saskia en Willie een workshop appliceren gevolgd (al wilde mijn oude Brother LS2125 niet meer echt meewerken). Maar wat ik ook heel bijzonder vind is dat Kevin deze dag met mij gedeeld heeft en dat maakt de hele rit naar Nieuwegein en terug een stuk makkelijker.

Op 3 oktober lever ik de sleutels van mijn flat in De Heeg in en laat de Welsdaal (door sommige bewoners inmiddels Helsdaal genoemd) definitief achter me. Ik ga voor de toekomst, gelukkig worden met mijn mannetje die me iedere dag gelukkig maakt.

Maar oktober heeft ook ditmaal helaas weer een keerzijde, want op een vrijdagavond tijdens de Soundtrack-uitzending komt ons het nieuws ter ore dat ook Tante Truus het gevecht met kanker op 57-jarige leeftijd heeft verloren (7 oktober 2011). Ik leef mee met de familie, want ondanks dat ik tante Truus maar kort heb gekend vond ik haar een geweldige vrouw die ondanks haar beperkingen een enorme levenslust had en van ieder moment kon genieten.

November:

Op 3 november lig ik met verschrikkelijke pijn op bed, Kevin vind het niet om aan te zien en we besluiten toch even naar de huisartsenpost te gaan. De huisarts kan niet echt vaststellen wat er aan de hand is, maar gezien mijn voorgeschiedenis stuurt die me door naar de eerste hulp om toch even alles te controleren. Mijn bloed word geprikt door een verpleger die ik tijdens mijn verblijf in het ziekenhuis in 2010 goed heb leren kennen. De pijn is ondraaglijk en ik weer niet hoe ik moet zitten, staan, liggen of lopen. Na het wachten op de bloeduitslagen word ik voor een echo gestuurd. En dan komt het nieuws: ik heb galstenen en nog erger ik moet in het ziekenhuis blijven. Ik krijg een spuit met morfine en mama en Kevin begeleiden me naar de afdeling. In eerste instantie val ik in slaap omdat ik uitgeput ben van de pijn en suf van de morfine, maar ik mis Kevin.

De dag erna word gezegd dat ik iig voor het weekend naar huis mag, dus op vrijdagmiddag gaan we naar huis maar binnen slechts 4 uur ben ik terug op de afdeling omdat de pijn zonder morfinespuiten niet te harden is. Kevin heeft het al in de auto zwaar met het feit dat ik terug moet en ik stort in nadat Kevin en mama weer huiswaarts zijn. Gelukkig word ik door de nachtzuster goed opgevangen en nu maar wachten op het ERCP die de pijn moet gaan verlichten.

Op  7 november krijg ik dan de ERCP, dit verwijd de galwegen zodat een eventuele steen makkelijker door kan vallen. De steen die mij zo’n verschrikkelijke pijn in het weekend heeft bezorgd is waarschijnlijk enkele uren voor het onderzoek alsnog doorgevallen gezien de rafelige randjes van de galwegen (zo werd het mij uitgelegd). Alleen voor deze procedure ben ik lichtjes onder narcose gebracht, na het ontwaken en terugkomst op de afdeling was mijn hartslag enorm laag. Lager dan 50 en weer krijg ik een hele hoop medicatie toegediend en ieder half uur werd ik in de gaten gehouden in de hoop dat mijn hartslag zich zou herstellen, gedurende de nacht gebeurde dit gelukkig en mocht ik de dag erna gelukkig weer naar huis en naar mijn mannetje.

Na thuiskomst zorgt Kevin ontzettend goed voor me en ik krijg zelfs een cadeautje omdat hij wil dat ik weet hoeveel hij om me geeft. Ik krijg een mooi simpel zilveren kettinkje met een hangertje in de vorm van een hart met steentjes. Ik heb de ketting sindsdien ook niet meer afgedaan.

 December:

De maand van de feestdagen begint, maar nog voor de Sinterklaas zit ik weer op de eerste hulp vanwege een galaanval. Dit keer word ik met een zware pijnstiller naar huis gestuurd en word me het advies gegeven om het de week erna te overleggen met mijn arts in Eindhoven die mijn galblaas zal gaan verwijderen. Drie dagen lamlendig op de bank gelegen en nog een extra dag pijnstillers geslikt en op 13 december op naar Eindhoven om het oordeel van de arts daar te horen.

Ik word niet direct geopereerd, de arts wil dat ik onder een bepaald gewicht kom voordat die me opnieuw gaat opereren, gezien de grote risico’s omdat mijn buik al meerdere malen heeft opgelegen. Dat betekent dat ik buiten de 73 kg die ik sinds mijn operatie kwijt ben nog eens bijna 8 kg moet afvallen voordat ik in aanmerking kom voor verwijdering van mijn galblaas en een GBP. Maar ja, dat behoort tot de goede voornemens en dat kunnen jullie in mijn volgende blog lezen.

De kerstdagen zijn gezellig en verlopen zonder een probleem, we krijgen en geven leuke cadeautjes en hebben een geweldige tijd met familie. En nu zitten we vlak voor de start van 2012, daarom deze terugblik op 2011 en in mijn volgende blik een vooruitblik op 2012.

Voor nu, een geweldige jaarwisseling gewenst zonder ongelukken en een Gelukkig en Gezond 2012!!!